Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Πόσο είναι απαραίτητο το πρωινό στα παιδιά;



Ολοένα και περισσότερες έρευνες επιβεβαιώνουν πως το πρωινό είναι από τα πιο σημαντικά γεύματα της ημέρας, ειδικότερα για τα παιδιά, που βρίσκονται σε περίοδο ανάπτυξης. Πολλοί είναι οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει τα παιδιά να έχουν πρωινό γεύμα και μάλιστα ιδιαίτερα προσεγμένο σε θρεπτικά συστατικά.

  • Παιδιά που προσλαμβάνουν πρωινό έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα. Τα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας έχουν σχεδόν διπλασιαστεί τα τελευταία 20 χρόνια τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, ενώ τα Ελληνόπουλα είναι τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη. Τα παιδιά που δεν παίρνουν πρωινό έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν παχυσαρκία, αφού τρώνε πιο μεγάλες ποσότητες στο μεσημεριανό γεύμα ή "τσιμπολογούν" snacs, συνήθως ανθυγιεινά. Το αυξημένο βάρος των παιδιών και η παχυσαρκία επηρεάζουν το μεταβολισμό και τα λιπίδια του αίματος (αυξημένη χοληστερόλη) και έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος για εμφάνιση - ακόμα και σε μικρή ηλικία -  χρόνιων ασθενειών όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Είναι αλήθεια ότι πολλά παιδιά πίνουν μόνο γάλα πριν ξεκινήσουν για το σχολείο, άλλα δεν παίρνουν ποτέ πρόγευμα, ενώ κάποια παίρνουν μερικές φορές κάτι από το κυλικείο του σχολείου, που μπορεί να μην είναι πάντα το σωστό.
  • Παιδιά που προσλαμβάνουν πρωινό, καλύπτουν σε μεγαλύτερο ποσοστό τις ανάγκες τους σε θρεπτικά συστατικά. Πολλές έρευνες υποστηρίζουν πως τα παιδιά που τρώνε πρωινό επιλέγουν μια περισσότερο ισορροπημένη διατροφή στο σύνολο της μέρας. Συγκεκριμένα έχει φανεί πως το ποσοστό λήψης λιπαρών είναι αρκετά χαμηλότερο. Ακόμη αρκετά θρεπτικά συστατικά προσλαμβάνονται σε ικανοποιητικό βαθμό στη διάρκεια της μέρας, όπως ασβέστιο, σίδηρος, βιταμίνη Α και C κ.ά, σε σχέση με παιδιά που παραλείπουν το πρωινό.
  • Παιδιά που προσλαμβάνουν πρωινό βρέθηκαν να έχουν υψηλότερες επιδόσεις στο σχολείο. Φαίνεται πως με το πρωινό η συγκέντρωση και η εγρήγορση είναι μεγαλύτερες. Από την άλλη, τα παιδιά που δεν παίρνουν πρωινό μοιάζουν πιο κουρασμένα και νωχελικά. Αυτό συμβαίνει γιατί μη προσλαμβάνοντας πρωινό, τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνονται. Γενικότερα, όσο νωρίτερα λαμβάνεται το πρωινό γεύμα, τόσο ευεργετικότερη είναι η επίδρασή του.
       
Για όλους τους παραπάνω λόγους η κατανάλωση του πρωινού φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα παιδιά. Όμως, για να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη, θα πρέπει το πρωινό να είναι υγιεινό και ιδιαίτερα ισορροπημένο.

Ένα σωστό πρωινό πρέπει να καλύπτει περίπου το 25% (1/4) των θρεπτικών και ενεργειακών αναγκών που χρειάζεται το παιδί καθημερινά. Συνεπώς, η σύνθεση του πρωινού του πρέπει να αποτελείται και από τις τρεις θερμιδογόνες ομάδες θρεπτικών συστατικών, τα λιπαρά, τους υδατάνθρακες και τις πρωτεΐνες. Έτσι, μια καλή πρόταση για ένα σωστό πρωινό είναι:
  • 1 φλιτζάνι γάλα, 1-2 φέτες ψωμί με μαργαρίνη - μέλι και 1 φρούτο.
  • 1 φλιτζάνι γάλα με δημητριακά χωρίς προσθήκη ζάχαρης και 1 φρούτο.
  • 1 τοστ (με ψωμί ολικής άλεσης, μαργαρίνη - τυρί - γαλοπούλα) και 1 φυσικό χυμό.
  • 1 φλιτζάνι γάλα, 1 κουλούρι Θεσσαλονίκης και 1 φρούτο.
  • 1 γιαούρτι με δημητριακά χωρίς προσθήκη ζάχαρης και 1 φρούτο.
Το πρωινό γεύμα θα πρέπει να γίνει μια συνολικά οικογενειακή υπόθεση, τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Αν υπάρχει έλλειψη χρόνου, σχεδιάστε ένα πρωινό από το προηγούμενο βράδυ. Τα παιδιά που δυσκολεύονται στο ξύπνημα και συνηθίζουν να φεύγουν χωρίς να τρώνε πρωινό, θα μπορούσαν να τρώνε κάτι πρακτικό πηγαίνοντας στο σχολείο. Κάποιο τοστ ή κουλούρι Θεσσαλονίκης με χυμό θα ήταν μια καλή λύση!

Πηγές: http://www.nline.gr
         http://www.infokids.gr


Τρίτη 22 Μαΐου 2012

«Cyberbullying» και «sexting» ...αυτοί οι άγνωστοι

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και όλες οι διαδικτυακές εφαρμογές επικοινωνίας διευρύνουν τους ορίζοντες των παιδιών στους τομείς της πληροφόρησης, της εκπαίδευσης και της ψυχαγωγίας. Ταυτόχρονα, ωστόσο εγκυμονούν κινδύνους που οι ανυποψίαστοι γονείς δεν αντιλαμβάνονται, δε μπορούν να προβλέψουν και συνεπώς συχνά αδυνατούν να καταπολεμήσουν.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ελληνική ομάδα του δικτύου «EU Kids Online», ενός ευρωπαϊκού δικτύου που μελετά τις διαδικτυακές πρακτικές των παιδιών σε 25 ευρωπαϊκές χώρες, το 6% των παιδιών 9-16 ετών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στην Ευρώπη δηλώνουν ότι έχουν υποστεί εκφοβισμό ή παρενόχληση μέσω ίντερνετ (cyberbullying), ενώ το 15% παραδέχονται ότι έχουν λάβει μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου μέσω διαδικτύου (sexting). Στην Ελλάδα, το 4% των παιδιών ηλικίας 9-16 έχουν παρενοχληθεί διαδικτυακά , ενώ το 11% δηλώνει ότι έχει λάβει σεξουαλικά μηνύματα μέσω διαδικτύου.

«Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι το Διαδίκτυο δεν γεννά προβλήματα εκ του μη όντος. Αντιθέτως, συμπεριφορές που ανέκαθεν υπήρχαν στην παιδική και εφηβική ζωή βρίσκουν ένα νέο όχημα για να εκφραστούν στο Διαδίκτυο.  Οι σεξουαλικές αναζητήσεις των εφήβων, τα καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα πειράγματα μεταξύ των συμμαθητών και οι κάθε είδους εκφάνσεις της παιδικής και εφηβικής συμπεριφοράς βρίσκουν στο Ιντερνετ και ειδικότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα νέο ανεξερεύνητο πεδίο στο οποίο εκδηλώνονται με τρόπους άλλοτε ακίνδυνους και άλλοτε παραβατικούς», εξηγεί μιλώντας στο «Βήμα» η υπεύθυνη της ελληνικής ομάδας του δικτύου «EU Kids Online», κυρία Λίζα Τσαλίκη, επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ειδικότερα, ο όρος «bullying» αναφέρεται σε μια παραβατική συμπεριφορά που ανέκαθεν εκδηλωνόταν στα σχολεία της Ευρώπης - ανάμεσά τους και στα ελληνικά. Πρόκειται για τα κακοπροαίρετα πειράγματα, τις προσβολές και την άσκηση λεκτικής ή σωματικής βίας από φίλους ή συμμαθητές, η οποία φτάνει στα όρια του εκφοβισμού του παιδιού που την υφίσταται. Ο όρος «cyberbullying» αναφέρεται στις εν λόγω συμπεριφορές όταν αυτές πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου ή κινητών τηλεφώνων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα το δίκτυο «EU Kids Online» για το διάστημα 2009-2011, το 6% των παιδιών 9-16 ετών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στην Ευρώπη αναφέρουν ότι έχουν παρενοχληθεί διαδικτυακά, ενώ τα μισά από τα αυτά (3%) ομολογούν ότι έχουν παρενοχλήσει άλλα παιδιά.
Απόδειξη του γεγονότος ότι το Ιντερνετ δεν γεννά αλλά αναδεικνύει τα προβλήματα της «πραγματικής» ζωής είναι η σχέση μεταξύ διαδικτυακής παρενόχλησης και παρενόχλησης στον πραγματικό κόσμο, με άλλα λόγια μεταξύ του online και του offline bullying. Σύμφωνα με τα στοιχεία της παραπάνω έρευνας, το 56% των παιδιών που παραδέχθηκαν ότι έχουν επιδοθεί σε διαδικτυακό bullying, είπαν ότι το έχουν κάνει και στον πραγματικό κόσμο, ενώ το 55% των θυμάτων διαδικτυακού εκφοβισμού ανέφεραν ότι είχαν πέσει θύματα εκφοβισμού και στην καθημερινή τους ζωή. «Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι τα θύματα και οι θύτες του cyberbullying αποτελούν τη μειοψηφία, καθώς το 93% των παιδιών δεν είχαν καμιά εμπειρία από τις δύο», τονίζει η κυρία Τσαλίκη. 

Σεξουαλικές αναζητήσεις και «sexting»
«Η ανταλλαγή μηνυμάτων με σεξουαλικό περιεχόμενο (sexting) - είτε ως κείμενο είτε ως εικόνες - δεν είναι φυσικά μία πρωτοφανής συμπεριφορά ανάμεσα στους εφήβους! Αντιθέτως, αντιπροσωπεύει τμήμα της συμπεριφοράς των παιδιών προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας, μέσα από το οποίο εξερευνούν τη σεξουαλικότητα τους, φλερτάρουν και παίζουν. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν αυτή η συμπεριφορά εκτροχιάζεται και μετατρέπεται σε παρενόχληση ή σε προσβολή της προσωπικότητας του παιδιού», αναφέρει η κυρία Τσαλίκη. Ειδικότερα, στη χώρα μας το 11% των παιδιών δήλωσαν ότι έχουν δεχθεί «sexting», ενώ μόλις το 2% παραδέχθηκαν ότι έχουν αποστείλει σεξουαλικά μηνύματα σε άλλους.

Ο σημαντικότερος παράγοντας, ωστόσο, που ανησυχεί τους γονείς και που σχετίζεται με τις «νέες γνωριμίες» στο Διαδίκτυο είναι το ενδεχόμενο το παιδί να προβεί σε επικίνδυνες συναντήσεις με αγνώστους ενήλικες, οι οποίες μπορούν να αποβούν επικίνδυνες για τη σωματική του ακεραιότητα. «Τα "καλά νέα" είναι ότι όλο και περισσότερα παιδιά χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να διευρύνουν τον κύκλο των φίλων τους, ως τμήμα δηλαδή της φυσιολογικής ζωής τους. Ωστόσο, μια πρώτη ματιά δείχνει ότι 3 στα 10 παιδιά (30%) γνώρισαν κάποιον στο διαδίκτυο τον οποίο δεν γνώριζαν πρωτύτερα "εκτός διαδικτύου"»αναφέρει η κυρία Τσαλίκη. Στη χώρα μας, το ποσοστό είναι χαμηλότερο, καθώς το 20% των παιδιών 9-16 ετών γνώρισαν κάποιον στο διαδίκτυο που δεν ήξεραν πριν, και το 6% εξ αυτών προχώρησαν σε δια ζώσης συνάντηση με τον άγνωστο.

Συζήτηση ή απαγόρευση;
Το ερώτημα που γεννάται, συνεπώς, είναι αν οι γονείς μπορούν να επέμβουν στη διαδικτυακή δραστηριότητα των παιδιών τους, ώστε να τα προστατεύσουν από τους κινδύνους, χωρίς να περιορίσουν τα οφέλη που μπορούν να αποκομίσουν από το διαδικτυακό «σερφάρισμα». «Κάθε γονιός ακολουθεί διαφορετικές προσεγγίσεις, οι οποίες καθορίζονται κυρίως από το βαθμό της εξοικείωσης που έχει ο ίδιος ο γονιός με το Διαδίκτυο. Ειδικότερα, η έρευνά μας έδειξε ότι οι γονείς που είναι χρήστες του διαδικτύου οι ίδιοι, υιοθετούν πιο μετριοπαθείς στάσεις σε σύγκριση με αυτούς που δεν το χρησιμοποιούν, οι οποίοι προβαίνουν σε απαγορεύσεις. Οι πρώτοι ακολουθούν τεχνικές όπως τη συζήτηση με τα παιδιά σχετικά με διαδικτυακές δραστηριότητες τους και την καθοδήγηση των παιδιών στη διαδικτυακή ασφάλεια είτε βοηθώντας τα σε περίπτωση που συναντήσουν δυσκολίες, είτε λέγοντας τους τι να κάνουν σε καταστάσεις που τους αναστατώνουν ή τα ενοχλούν. Αντιθέτως, οι δεύτεροι ακολουθούν πιο απαγορευτικές μεθόδους όπως την επιβολή κανόνων γύρω από το τι επιτρέπεται να κάνουν τα παιδιά και τι όχι, τον έλεγχο του υπολογιστή προκειμένου να δουν οι γονείς με τι ασχολούνται τα παιδιά τους ή τον έλεγχο των προφίλ των παιδιών στα διάφορα κοινωνικά μέσα, όπως και των μηνυμάτων στο email τους ή στο λογαριασμό instant messaging», τονίζει η κυρία Τσαλίκη.

Το κλειδί, ωστόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές είναι να κατορθώσει ο γονιός να κερδίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού, ώστε αυτό να αποζητά την καθοδήγηση και τη βοήθεια του γονέα, όταν συναντά διαδικτυακές συμπεριφορές που το φέρνουν σε δύσκολη θέση. Πρόκειται για μία διόλου ευκαταφρόνητη πρόκληση, καθώς τα παιδιά έχουν μια εγγενή τάση να στρέφονται προς τους συνομίληκους τους σε ανάλογα προβλήματα και όχι προς τους γονείς τους. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, παρότι τα παιδιά δηλώνουν ότι συμβουλές για το πώς να είναι ασφαλή στο διαδίκτυο τους έδωσαν οι γονείς τους σε ποσοστό 63% και οι δάσκαλοι τους σε ποσοστό 58%, όταν ανακύπτουν προβλήματα προτιμούν να στραφούν στους φίλους τους και όχι στους… ενήλικες συμβουλάτορες. Ειδικότερα, αν ένα παιδί αναστατώθηκε από διαδικτυακό bullying, στρέφεται σε κάποιον φίλο σε ποσοστό 50%, ενώ σε γονέα σε ποσοστό 40%. Αντίστοιχα, αν έπεσε θύμα «sexting», στρέφεται στους φίλους του σε ποσοστό 37%, ενώ στους γονείς σε ποσοστό 29%, και στην περίπτωση που συνάντησε στον πραγματικό κόσμο κάποιον άγνωστο που γνώρισε στο διαδίκτυο, στρέφεται σε φίλους σε ποσοστό 35%, ενώ στους γονείς σε ποσοστό 28%.

«Πρέπει να τονισθεί, ωστόσο, ότι ο ρόλος των γονέων σε θέματα ασφάλειας διαδικτύου κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, καθώς το 36% των παιδιών αναφέρουν ότι τους βοήθησαν οι γονείς τους όταν κάτι τους αναστάτωσε στο διαδίκτυο, ενώ το 24% ότι τους βοήθησε ο δάσκαλός τους. Συνεπώς το ζητούμενο είναι να εδραιωθεί μία σχέση εμπιστοσύνης μέσα από ανοιχτό μυαλό και ειλικρινή συζήτηση, ώστε το παιδί να μπορεί να μοιραστεί με το γονέα τον κίνδυνο ή το πρόβλημα που μπορεί να προκύψει», καταλήγει η κυρία Τσαλίκη.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

Παιδεία στα Μέσα

Τo διαδίκτυο, οι ΗΥ και οι ψηφιακές συσκευές παίρνουν τη σκυτάλη από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, όπως η τηλεόραση και ο Τύπος, και κερδίζουν έδαφος στις προτιμήσεις των δασκάλων για τη διδασκαλία των ΜΜΕ στη τάξη. Η τάση αυτή αναδεικνύεται ξεκάθαρα από τα πρώτα στοιχεία της εθνικής έρευνας στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση για την Παιδεία στα Μέσα, το συντονισμό και την επεξεργασία των στοιχείων υλοποίησε το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων.

H ταυτότητα της έρευνας. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά στο χρονικό διάστημα 15 Φεβρουαρίου – 15 Μαΐου 2011 μέσω των εγγεγραμμένων χρηστών του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, του εκπαιδευτικού κλειστού δικτύου του Υπ. Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων. Στην έρευνα έλαβαν μέρος ανώνυμα νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, σχολικοί σύμβουλοι, διευθυντές σχολείων και προϊστάμενοι από τα δημόσια σχολεία της χώρας (98,77%).

Συνολικά, οι εκπαιδευτικοί τάσσονται υπέρ της εισαγωγής μιας διδακτικής ενότητας για την Παιδεία στα Μέσα στην ατζέντα των μαθημάτων σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%.
Η έρευνα αποτελεί την πρώτη, εθνική καταγραφή για την Παιδεία στα Μέσα (media literacy) στην τυπική εκπαίδευση, με στόχο την αποκρυπτογράφηση της στάσης, της γνώσης και της προσωπικής εμπειρίας των εκπαιδευτικών, οι οποίοι καλούνται με τη σειρά τους να διαπαιδαγωγήσουν τους ανήλικους χρήστες των ΜΜΕ.

Χρήση των ΜΜΕ από το σπίτι
Η πρωτιά του διαδικτύου και των Η/Υ καταγράφεται ως προς την πρόσβαση (19,45%) και την χρήση (59,26%) στα μέσα επικοινωνίας από το σπίτι με 49,38% των εκπαιδευτικών να δηλώνουν ότι έχουν άριστες δεξιότητες χρήσης. Ιδιαίτερη προτίμηση συγκεντρώνει και ο Τύπος που έρχεται δεύτερος στις προτιμήσεις των εκπαιδευτικών (35,80%) αλλά και ο κινηματογράφος τρίτος με ποσοστό 28,40%. H τηλεόραση, αν και τυγχάνει ευρείας πρόσβασης, έρχεται τέταρτη στις προτιμήσεις των δασκάλων με ποσοστό 24,69%.
Χρήση των ΜΜΕ στο σχολείο
Οι H/Υ και τα Κλειστά Εκπαιδευτικά Δίκτυα είναι στην κορυφή των προτιμήσεων (80%) και στο σχολείο, με το 48,15% να δηλώνει ότι τα χρησιμοποιεί (μαζί με τον κινηματογράφο) 2 με 3 φορές την εβδομάδα και το 39,51% σε καθημερινή βάση, συναντώντας τη θετική ανταπόκριση των μαθητών που συμμετέχουν ενεργά (60,49%).
Εκπαίδευση στα ΜΜΕ
Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών θεωρούν πολύ σημαντική τη διδασκαλία της Παιδείας στα Μέσα στο σχολείο (76,54%), στα οποία αναφέρονται είτε διαθεματικά μέσω άλλων διδακτικών αντικειμένων (41,98%) είτε αυθόρμητα, μέσω συζήτησης (25,93%). Ταυτόχρονα, το 92,59% δηλώνει πως θα ήθελε περισσότερο υλικό, κατάλληλα διαμορφωμένο (ανά μέσο και ανά βαθμίδα εκπαίδευσης), με επιστημονικά ελεγμένα κριτήρια για τη διδασκαλία της Παιδείας στα Μέσα στην τάξη.

Τετάρτη 25 Μαΐου 2011

Πες μου το e-mail σου...να σου πω ποιος είσαι

Πρόσφατα ολοκληρώθηκε μία έρευνα που είχε ως αντικείμενο μελέτης τους χρήστες των Gmail, Hotmail και Yahoo με σκοπό την σκιαγράφηση των προφίλ τους. Από την έρευνα αυτή προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα :


Οι χρήστες του Gmail, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι λεπτοί σωματικά, απόφοιτοι πανεπιστημίου, εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, παιδιά της πόλης, πολυταξιδεμένοι, φιλελεύθεροι όσον αφορά τις πολιτικές πεποιθήσεις τους, αδέσμευτοι ερωτικά και άτεκνοι - κυρίως οι άνδρες.






Οι χρήστες του Hotmail είναι πιθανότερα singles, νεαροί σε ηλικία, γυναίκες, κάτοικοι προαστίων, μεσαίου αναστήματος και διαμετρήματος - που συχνά μένουν ακόμα με τους γονείς τους - απαισιόδοξοι, εσωστρεφείς, αναγνώστες μυθιστορημάτων και καταναλωτές γλυκών - ενδεχομένως και ταυτοχρόνως με την ανάγνωση.







Οι χρήστες του Yahoo είναι ελαφρώς μεγαλύτερης ηλικίας, παχουλοί, εξωστρεφείς, συνήθως γυναίκες, απόφοιτοι μέσης εκπαίδευσης, με πολλά παιδιά, που απολαμβάνουν την τεχνολογία και όταν δεν είναι στον υπολογιστή τους είναι σε κάποιον καναπέ φορώντας τις πιτζάμες τους και διαβάζοντας περιοδικά.






Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Hunch.com το οποίο έχει βάλει σκοπό να κάνει το www προσωπικό συνδέοντάς το με κάθε χρήστη. Το Hunch αξιοποίησε τις 5 εκατομμύρια απαντήσεις που έλαβε από 700.000 μέλη του για να καταλήξει στα συμπεράσματά του και να σκιαγραφήσει τα προφίλ των χρηστών του Gmail, Yahoo και Hotmail.


Τι γίνεται, όμως, με τις περιπτώσεις που, όπως κι εγώ, διαθέτουν λογαριασμό (και μάλιστα ενεργό) και στα τρία mail;;; Εγώ πάντως, πολύ δημοκρατικά, κράτησα τις περιγραφές εκείνες που με αντιπροσωπεύουν από το κάθε ένα...για να μην αισθάνομαι και "τρι-χασμένη" προσωπικότητα!